Nawigacja

Ciekawe artykuły

ORGANIZACJA POMOCY PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNEJ

Podstawa prawna: Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach

1.

1. Szkoła udziela i organizuje uczniom uczęszczającym szkoły, ich rodzicom oraz nauczycielom pomoc psychologiczno-pedagogiczną na zasadach określonych w rozporządzeniu.

2. Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana uczniowi w szkole polega na rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia, wynikających w szczególności:

1) z niepełnosprawności;

2) z niedostosowania społecznego;

3) z zagrożenia niedostosowaniem społecznym;

4) ze szczególnych uzdolnień;

5) ze specyficznych trudności w uczeniu się;

6) z zaburzeń komunikacji językowej;

7) z choroby przewlekłej;

8) z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;

9) z niepowodzeń edukacyjnych;

10) z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego, kontaktami środowiskowymi;

11) z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.

3. Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana w szkole rodzicom i nauczycielom polega na wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych w celu zwiększania efektywności pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla uczniów.

4. Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole jest dobrowolne i nieodpłatne.

2.

 1. Pomoc psychologiczno-pedagogiczną organizuje dyrektor szkoły.

2. Pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole udzielają uczniom nauczyciele oraz specjaliści wykonujący w szkole zadania z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w szczególności psycholodzy, pedagodzy, logopedzi i reedukatorzy.

3. Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest organizowana i udzielana we współpracy z:

 1) rodzicami uczniów;

2) poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi; 3) placówkami doskonalenia nauczycieli;

4) innymi szkołami i placówkami;

5) organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami działającymi na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

4. Pomoc psychologiczno-pedagogiczna w szkole jest udzielana z inicjatywy:

1) ucznia,

2) rodziców ucznia,

3) dyrektora szkoły,

4) nauczyciela lub specjalisty, prowadzącego zajęcia z uczniem,

5) poradni,

6) asystenta edukacji romskiej,

7) pomocy nauczyciela,

8) pomocy nauczyciela,

9) pracownika socjalnego,

10) asystenta rodziny,

11)kuratora sądowego.

3.

 1. W szkole pomoc psychologiczno-pedagogiczna może być udzielana w trakcie bieżącej pracy z uczniem oraz w formie:

1) klas terapeutycznych

2) zajęć rozwijających uzdolnienia;

3) zajęć dydaktyczno-wyrównawczych;

4) zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, socjoterapeutycznych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

5) warsztatów,

6) porad i konsultacji.

 

4.

Zajęcia rozwijające uzdolnienia organizuje się dla uczniów szczególnie uzdolnionych oraz prowadzi się przy wykorzystaniu aktywnych metod pracy. Liczba uczestników zajęć wynosi do 8.

 

Zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze organizuje się dla uczniów mających trudności w nauce, w szczególności w spełnianiu wymagań edukacyjnych wynikających z podstawy programowej kształcenia ogólnego dla danego etapu edukacyjnego. Liczba uczestników zajęć wynosi do 8.

 

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne organizuje się dla uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi lub specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Liczba uczestników zajęć wynosi do 5.

 

Zajęcia logopedyczne organizuje się dla uczniów z zaburzeniami mowy, które powodują zaburzenia komunikacji językowej oraz utrudniają naukę. Liczba uczestników zajęć wynosi do 4.

 

Zajęcia socjoterapeutyczne oraz inne zajęcia o charakterze terapeutycznym organizuje się dla uczniów z dysfunkcjami i zaburzeniami utrudniającymi funkcjonowanie społeczne. Liczba uczestników zajęć wynosi do 10.

 

DLA KOGO JAKIE ZAJĘCIA?

Zajęcia wyrównawcze

Dziecko, które  na przykład nie odrabia zadań domowych, ma trudności z przyswajaniem czy rozumieniem danej treści, nie zawsze jest dzieckiem leniwym czy niechętnym do nauki. Niekiedy za tego rodzaju trudnościami, stoją liczne problemy nie zawsze natury dydaktycznej. Dla tych dzieci bardzo pomocnym mogą okazać się tak zwane zajęcia dydaktyczno wyrównawcze. Są to zajęcia pozalekcyjne, które mają na celu wyrównanie wszelkich braków, powtarzanie oraz utrwalanie wiadomości. Oczywiście na zajęcia wyrównawcze mogą też przychodzić uczniowie, którzy z powodu choroby chcą pod okiem nauczyciela  „nadrobić” materiał.

 
Zajęcia dydaktyczno wyrównawcze pomagają dzieciom we wdrażaniu zdobywanych wiadomości w życie codzienne. Dzięki nim dzieci mogą nie tylko „dogonić” swoich rówieśników. Zajęcia dydaktyczno – wyrównawcze odgrywają też ważną rolę psychoterapeutyczną. Dzieci, które osiągają gorsze wyniki w nauce a nie jest to uzależnione od nich samych, czują się gorsze od swoich rówieśników. Gorzej radzą sobie ze stresem, są mniej odporne na krytykę. Zajęcia o jakich mowa, sprawiają że dzieci stają się bardziej pewne siebie i odzyskują wiarę we własne możliwości. Na nowo budują swój wizerunek. Pozbywając się barier związanych z nauką, jaśniej spoglądają na swoje otoczenie. Stają się bardziej spokojne.

 

Cele zajęć tego typu koncentrują się nie tylko wokół, pokonania u dziecka barier w zdobywaniu potrzebnej mu wiedzy teoretycznej. Są one także nakierowane na wykształcanie u dzieci takich potrzebnych umiejętności, cech czy zdolności jak: spostrzegawczość, koncentracja, uwaga, sprawności manualne, koordynacja wzrokowo – ruchowa. Ponadto wdrażają one do systematycznej pracy oraz są przydatne w rozwoju zdolności i umiejętności myślenia i działania logicznego oraz twórczego.

 

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne

Jednym z ważniejszych problemów współczesnej szkoły jest zagadnienie niepowodzeń szkolnych. W związku z tym szczególne znaczenie przywiązuje się obecnie do działalności korekcyjno-kompensacyjnej. Ukierunkowana ona jest na korygowanie i kompensowanie zaburzeń psychoruchowego dziecka. Obniżenie możliwości psychofizycznych dzieci może być spowodowane wystąpieniem lub współdziałaniem takich czynników jak:

  • wrodzone predyspozycje psychiczne,
  • stan zdrowia,
  • doświadczenia dziecka,
  • środowisko rodzinne. 

 

Czynniki te powodują, że nie u wszystkich dzieci rozwój psychoruchowy przebiega jednakowo. Najczęściej w swojej pracy spotykamy się z fragmentarycznymi opóźnieniami w rozwoju funkcji parcjalnych, które dotyczą:

  • rozwoju ruchowego, czyli małej sprawności manualnej, niezręczności ruchowej całego ciała, lateralizacji,
  • rozwoju funkcji poznawczych, czyli odchyleń w percepcji wzrokowej, słuchowej, orientacji przestrzennej, a także mowie,
  • rozwoju emocjonalno-społecznego, czyli nadpobudliwości lub zahamowania psychoruchowego.

 

Sprawność tych funkcji jest konieczna do opanowania techniki czytania, pisania oraz liczenia. 
Należy zwrócić uwagę, że dzieci z parcjalnymi zaburzeniami różnią się zasadniczo od dzieci o rozwoju niższym niż przeciętny. Istota ich zaburzeń jest całkowicie odmienna i wymaga tylko innego postępowania w procesie dydaktyczno-wychowawczym.

 

W naszej szkole, dla tych właśnie dzieci, prowadzone są zajęcia korekcyjno-kompensacyjne, w trakcie których:

  • usprawniamy przede wszystkim funkcje najbardziej zaburzone,
  • zaczynamy od ćwiczeń łatwych i stopniowo przechodzimy do trudniejszych,
  • utrwalamy zdobyte umiejętności,
  • uwzględniamy indywidualne potrzeby dziecka,
  • staramy się, aby ćwiczenia miały formę interesującą i ciekawą.

 

W czasie zajęć wykorzystujemy najnowsze metody wspomagania rozwoju psychofizycznego, poprawy efektywności przyswajania treści programowych, korygowania i kompensowania zaburzeń funkcji poznawczych.
Prawidłowy przebieg terapii pedagogicznej uzależniony jest także od pracy rodziców z dzieckiem w domu. W kontaktach z rodzicami omawiamy przyczyny trudności dziecka, udzielamy konkretnych i szczegółowych wskazówek z podaniem przykładowych ćwiczeń jakie należy prowadzić w domu, w atmosferze spokoju i akceptacji dziecka.

 

Zajęcia kompensacyjne


Zajęcia odbywające się w przedszkolu służą przede wszystkim poprawieniu i udoskonaleniu funkcji psychomotorycznych. Zajęcia kompensacyjne w przedszkolu to doskonalenie sprawności ruchowej i manualnej. To także usprawnianie funkcji wzrokowej i słuchowej oraz orientacji przestrzennej.

 

Zajęcia w szkole to kształcenie i doskonalenie takich podstawowych czynności jak: pisanie, czytanie, liczenie. Prócz tego ćwiczenia wykonywane przez dzieci dotyczą też rozwoju zaburzonych lub upośledzonych funkcji psychomotorycznych.

Dzieci bardzo chętnie uczestniczą w tego typu zajęciach, gdyż ich uwagę przyciąga głównie ich ciekawa i atrakcyjna forma. Są to najczęściej ćwiczenia z wykorzystywaniem bardzo rozmaitych pomocy dydaktycznych. Dzięki temu dziecko dużo szybciej i łatwiej przyswaja pewne wiadomości. Odtwarzanie wymaganych czynności także nie sprawia mu większych trudności. To co ważne to także fakt iż często zajęcia kompensacyjne są organizowane tylko dla małej grupy uczniów.

 

Zajęcia logopedyczne

Zadania logopedii można podzielić na dwie grupy:


1. - kształtowanie prawidłowej mowy w szkole, czyli dbanie o jej prawidłowy i jak najlepszy rozwój pod względem fonetycznym, gramatycznymi leksykalnym,
- doskonalenie mowy już ukształtowanej;

2. - usuwanie wad wymowy,
- nauczanie mowy / mówienia i rozumienia / w wypadku jej braku lub utraty,

- usuwanie zaburzeń głosu,
- usuwanie trudności w czytaniu i pisaniu.

 

Wada wymowy ma ujemny wpływ na kształtowanie się osobowości dziecka. Sprzyja rozwijaniu się u niego takich cech jak nieśmiałość, skrytość, poczucie niepełnowartościowości. Zazwyczaj dziecko wadliwie mówiące cierpi z powodu swej wady i stara się ją ukryć.

Wczesne usuwanie wad mowy jest sprawa ważną i z tego względu, że po 12 - 14 roku życia utrwala się tak zwana postawa artykulacyjna, tzn. ruchy artykulacyjne właściwe temu językowi, jakim się dziecko posługuje, ulegają zmechanizowaniu i po tym okresie usunięcie wady mowy jest znacznie trudniejsze.

Aktualności

Kontakt

  • Zespół Szkolno-Przedszkolny w Smolcu
    ul. Kościelna 2
    SMOLEC
    55-080 Kąty Wrocławskie
  • 71 316 84 61 szkoła
    71 316 84 51 przedszkole

Galeria zdjęć